Nog meer humor en onzin/3

From BJAODN
Jump to: navigation, search
Deze inhoud komt oorspronkelijk van Wikipedia en is gelicensieerd onder GFDL.
Archief
Pagina

Nog meer humor en onzin: 1 2 3
Humor en onzin: 1 2 3

Als u graag meer humor en onzin wilt toevoegen, kan dat op de pagina Humor en onzin/3. GELIEVE de bronnen te vermelden!

Naar
Hoofdpagina - Hulp - English - Norsk

De oorspronkelijke pagina is opgedeeld in drie stukken. Deze pagina is het derde deel ervan.


Zandbak[edit]

Een zandbak is een klein afgezonderd stuk grond dat zich meestal in de buurt van scholen en kinderspeelplaatsen bevindt.

Tot ver in de 21e eeuw n. Chr. werden zandbakken zelf gebruikt als speelplaats voor kinderen, maar toen bekend werd dat het chemicalie siliciumdioxide (SiO2) hier in grote hoeveelheden in voorkwam, werd in de wet vastgelegd dat zij niet meer voor dit doel gebruikt mochten worden. In de meeste gevallen werden de zandbakken niet verwijderd, maar werden ze provisorisch omringd door een omheining, veelal met prikkeldraad.

Zeer korte tijd is zelfs Zandgebak in de handel geweest, maar sinds de ontdekking dat ook dit grote concentraties aan siliciumdioxide bevat, is de handel hierin ook bij wet verboden. Op de illegale markt is dit gebak echter nog volop verkrijgbaar.

Het is nog onbekend, waar de grote hoeveelheden aan siliciumdioxide van de zandbakken zullen worden opgeslagen. Voorstellen om ze naar stranden te brengen, omdat daar al veel van het chemicalie aanwezig is, hebben volgens critici iets weg van water naar zee dragen. Ook is Greenpeace sterk tegen dit plan gekant.

Parkietworm[edit]

De parkietworm behoort tot de klasse van de Haploxidaves.

De parkietworm in het wild[edit]

Parkietwormen zijn zeer sociale diertjes. Meestal trekken ze in paartjes met elkaar op, maar in het wild leven ze doorgaans in grote kluwens, waarin ze soms maandenlang zonder eten te zoeken door elkaar heen kunnen blijven krioelen. In het wild heeft de parkietworm in ieder geval van oorsprong een groene kleur.

De parkietworm als huisdier[edit]

De parkietworm kan heel tam worden, als het van jongs af aan met de mens in aanraking is, zal het graag in het oor van mensen kruipen of door het haar heen glijden. Hierdoor, en doordat het relatief eenvoudig te onderhouden is, is de parkietworm zeer gewild als huisdier bij kinderen. Door kruising is men erin geslaagd, parkietwormen in diverse kleuren te kweken. Vaak zijn dit zachte kleuren, zoals zacht blauw en zacht groen. Sommige parkietwormen kunnen zelfs een beetje leren praten, maar doordat de snavel van het diertje is weggeëvolueerd, is de articulatie ervan niet optimaal.

Ziekten bij de parkietworm[edit]

Parkietwormen zijn redelijk taaie dieren, maar ook zij kunnen ziek worden. Minuscule avesinfecties kunnen plaatsvinden, waarvan de diagnose vaak moeilijk te stellen is, doordat de weg van het voedsel in het diertje relatief lang is vanwege het langgerekte lichaam en daardoor het langgerekte spijsverteringskanaal ervan. Kuren met levamisol kunnen ervoor zorgen, dat evengoed een redelijke hoeveelheid aves met de ontlasting worden uitgescheiden, waarmee de infecties onderdrukt kunnen worden.

Kuikentje[edit]

Het kuikentje is het kleine jong van een kip en haan.

Over de meeste jonge dieren wordt in encyclopedieën geen afzonderlijk artikel geschreven, maar het kuikentje vormt hierop een uitzondering. Het grote belang van dit kuikentje ligt namelijk daarin, dat dit een oplossing heeft geboden voor een probleem dat vele eeuwen onopgelost is gebleven: het kip-en-eiprobleem.

Door de eeuwen heen hebben filosofen en andere geleerden hun hoofden letterlijk en figuurlijk gebroken over de vraag wat er nu eerder was, de kip of het ei. Al in de oudheid werden vele boekwerken over dit probleem geschreven, volgens Tacitus, die zich over het probleem boog en voor wie de hoofdwond uiteindelijk zelfs fataal werd, bevatte de bibliotheek van Alexandrië voordat de grote brand deze verwoestte, duizenden werken over dit filosofische probleem. Hierbij dient opgemerkt te worden dat een deel van deze werken volgens enkele geleerden feitelijk ging over de bereiding van omeletten. De moeilijkste kant aan het kip-en-eiprobleem was niet van intellectuele, maar van polemologische aard. Oorlogen vonden plaats doordat regeringsleiders het er niet over eens waren, of de kip er nu het eerst was, of het ei. De oorzaak van deze oorlogen lag altijd dieper dan dit, in bijna ieder geval was deze oorzaak te herleiden tot territoriale claims of ambities, maar de aanleiding van de oorlogen is volgens polemologen, gastronomen en historici aantoonbaar in minstens negen van de tien gevallen het kip-en-eiprobleem geweest.

Tot, in de 21e eeuw, de oplossing werd aangedragen door... een kuikentje, specifieker een kuikentje dat bezig was uit een ei te kruipen. Dr. G. Morris-Jones van het MIT merkte tijdens experimenten op, dat een kuikentje dat bezig was uit het ei te kruipen, significant veel witter was dan kuikentjes die al langer op de aardbol rondhuppelen, hoewel het geen albino-kuikentje was. Nader onderzoek wees uit, dat dit kuikentje een feitelijke tussenvorm was tussen de kip en het ei, als het ware een soort missing link. Hiermee ontwikkelde Morris-Jones de theorie, dat de vraag wat er nu eerder was, de kip of het ei, feitelijk een onzinvraag is. Zowel de kip als het ei zijn stadia van een en hetzelfde kuikentje. Door, als simplificatie van deze zienswijze, te stellen, dat het kuikentje er eerder was dan zowel de kip als het ei, werd polemisten van beide kampen de mond gesnoerd. Morris-Jones ontving de nobelprijs voor de vrede, aangezien er sinds de 21e eeuw geen oorlogen meer zijn voorgekomen.

Het conventionele antwoord op de vraag "Wat was er eerder, de kip of het ei?" luidt derhalve: "Het kuikentje!".

Zandgebak[edit]

Zandgebak koop je bij de bakker of je maakt het zelf van....zand! Benodigdheden:1 zak zand, leuke vormpjes, beetje water, platte steen.

Giet het zand in de vormpjes. Stamp het goed aan en doe er zonodig water bij. Keer het vormpje om op de platte steen en zet het in de zon. Na een dag is het hard en......smullen maar!!

Stoechiometrische verhouding[edit]

Een stoechometrische verhouding in een titratie is een verhouding waarin een onbekende oplossing en de standaardoplossing moeten voorkomen om voldoende te reageren. Deze stamt uit een oud Koreaans gebruik waarin de chemische kanten van natuurwetenschappen werden gecombineerd met de moderne vormen van homeopathie. Kenmerkend van deze, op zichzelf al bijzondere, wetenschap is het veelvuldig gebruik van de standaardoplossing van 20,0 M zoutzuur. Deze oplossing kan echter wel tot gevolg hebben dat er niet langer gebruik gemaakt kan worden van combinaties met andere oplossingen tenzij deze kalium-ionen bevatten. Kalium-ionen worden voornamelijk gewonnen uit de Roemeense steur, waar ook de bekende kaviaar is gevonden. Deze vis zorgde onlangs voor grote onenigheid bij scheikundig Nederland doordat dierenactivisten in opstand kwmane egen het gebruik van deze vis voor binnnschoolse experimenten.


Ichtyotische eclips[edit]

Zie Wikipedia:Humor en onzin/Ichtyotische eclips

Pedagoochelaar[edit]

Pedagoochelaar is de informele benaming van een pedagoog die onderzoek doet naar de leervaardigheid van autistische kinderen in afwijkende omstandigheden van de vertrouwde omgeving. Tijdens de zelf gegeven lessen verstoort de pedagoog het normale leerproces in de klas met goocheltrucs en andere afleidingsmanoeuvres. Ook wordt wel gebruik gemaakt van korte geluiden, bijvoorbeeld muziekflarden. Er zijn aanwijzingen dat dit het vermogen om informatie op te nemen op korte termijn positief kan beïnvloeden (als het met mate wordt toegepast), omdat de kinderen zich meer op hun omgeving concentreren en daarmee ook op de lesstof.

Het idee om de leerprocessen op deze manier te besturen en toe te passen, is ontstaan toen bleek dat het effect van kliniclowns niet alleen positief voor de gezondheid bleek te zijn, maar ook voor het leervermogen van de kinderen.

In 1995 werd voor onderzoek het Erbacher, Emants & Nijeveld Atypisch-Pedagogisch en Reformistisch Instituut voor Leerprocessen opgericht, een samenwerkingsverband van de Universiteit Leiden en de Katholieke Universiteit Leuven.

De eerste academische promoties op grond van het onderzoek worden in 2007 verwacht.

Pedofilatelist[edit]

Iemand die kinderpostzegels verzamelt.

Wurggras[edit]

Wurggras (Poa constrictor) is de enige vleesetende grassoort. De soort wordt gevonden op rotsachtige bodems in de buurt oases in de Sahara woestijn. De plant is voor zijn watervoorziening afhankelijk van insecten die uit de oase dwalen, en enig vocht bevatten. De insecten worden gevangen door de bladeren van de plant, die zich omkrullen als er een insect op landt. In normale omstandigheden wordt dit gras niet veel langer dan een tiental centimeters, maar in bepaalde regenwouden zijn al exemplaren gevonden die enkele meters lang zijn, deze tropische exemplaren kunnen gezamenlijk veel grotere prooien verslinden. Soms kan wurggras zich ook als een parasitaire klimplant gedragen, waarbij het, terwijl het de boom opklimt, deze langzaam wurgt en er sappen uit onttrekt.


Wijfgras[edit]

Wijfgras (Poa constructor) is de enige symbiotische grassoort. De soort is zeer zeldzaam en wordt als hij nog geen gastheer heeft gevonden voornamelijk aangetroffen op rotsachtige bodems in de buurt oases in de Sahara woestijn of op Antarctica (meestal in bevroren vorm). De plant is voor zijn watervoorziening afhankelijk van zijn gastheer, zonder gastheer zijn ze heel kwetsbaar en hebben ze weinig kans op overleven. Het gras vergroeid met zijn gastheer, en verandert deze in een lesbisch wijf, vandaar de naam. Via het wijfgras kan de gastheer superkrachten verkrijgen, en deze kan zijn eigen transformatie ook gedeeltelijk beïnvloeden. De wetenschappelijke naam is gebaseerd op het feit dat de gastheer opnieuw geconstrueerd wordt, en op het feit dat in prehistorische tijden het gras ook andere constructies kon maken, maar door natuurlijke selectie is uiteindelijk enkel deze ondersoort-variëteit-vorm
(Poa constructor subsp.humana var.feminina f.lesbiana) overgebleven.
De soort is verwant met wurggras, er is enige gelijkenis in de mannier van het omhullen van hun voedselbron(prooi/gastheer).

Tafeltennistafeltafeltennis[edit]

Tafeltennistafeltafeltennis is een sport waarbij, in tegenstelling tot tafeltennis, een tafeltennistafel als bal wordt gebruikt. De bedoeling is dan dat de speler de tafeltennistafel een keer op een andere tafeltennistafel laat stuiteren alvorens deze de tegenspeler bereikt. Vaak noemt men dit ook wel meta-tafeltennis. Het gebruik van minimaal 2 tafeltennistafels is hierbij een vereiste. Door de omvang van een tafeltennistafel prefereert men een tennisracket te gebruiken. De tafeltennistafeltafeltennistafel mag niet vaker dan drie keer op de tafeltennistafel stuiteren. Overigens is de tafeltennistafel die steeds overgespeeld wordt blauw geschilderd.

Het beoefenen van deze sport vergt diepe concentratie en spierkracht. Wanneer men een aankomende tafeltennistafel mist kan deze op de neus van de speler belanden. De speler ervaart dit doorgaans niet als plezierig. Een chronische tafeltennistafeltafeltennisneus is dan ook een vaak voorkomend syndroom.

De sport is in de zomer 2004 overgewaaid uit IJsland, toen het in Nederland zwaar stormde.

Dit artikel is na rijp beraad en overleg met zowel de tafeltennistafeltafeltennisbond als de tafeltennistafeltennisbond aangepast. Tafeltennistafeltennis wordt nl. op een tennisbaan gespeeld. De oorspronkelijke auteur van dit artikel is in kennis gesteld van deze wijziging. 2005Theo @ 21 apr 2005 19:08 (CEST)

Uitspraken van Maarten Ducrot[edit]

(uit het originele artikel verwijderd wegens "Niet Encyclopedisch") Maarten is beroemd door kreten als

"ow jongens, wat een courage!"
"Zie hem harken op het buitenblad, ik krijg er buikpijn van"
"Nou ik sta er versteld van"
"Goh jongens dit mag toch niet mogen!"
"Dan kan je 1000 keer Di Luca heten maar nog wordt je er gewoon afgepierd hier hoor"
"Ow wat is dit een geweldige actie, dit spot met alle wielerwetten!"
"Gaat ie weer telefoneren, doe die oortjes uit!"
"Ik word er emotioneel van!"
"Zie hem achterstevoren op zijn fiets nog met alle wilskracht uit zijn lijf aanharken bij dat laatste wiel, schitterend!"
"Zie ze boren door de wind, ja dit is niet meer fietsen, dit is stoempen!"
"wat is dit nu? hij zit gewoon lachend op zijn fiets? nooooooou dit kan toch niet na meer dan 200 kilometer?"
"jongens toch, ik geef het je te doen hier in je eentje dat gat naar die twee notoire hardrijders dichtrijden hoor, tsjongejonge"
"Kijk hem daar nu harken op z'n buitenblad met z'n mijnwerkersgezicht."
"Ik vreet een stuk uit de vloer als ze winnen."

Triestheidspeer[edit]

(uit peer (vrucht); naast handpeer en stoofpeer bestaat de...)

  • triestheidspeer: kale variant. Doorspekt met triestheid. Vervelend. Per definitie (kanarie-)geelkleurig of Barça-vaalgrijs. Groeit op in de omgeving van triest volk. Bij voorkeur binnen bewaren. Verdraagt geen alcohol en toch al zeker geen rum. Heeft een compleet eigen vocabulaire. Triest. Gewoon triest.

Niet te verwarren met de triestheidsspeer.

Triestheidsspeer[edit]

Een speer die alle verdriet opslorpt uit hen die hij raakt en zo blijheid creëert. Mensen die sterven omdat ze doorboort worden met de triestheidsspeer sterven een gelukkige dood en iedereen die deze persoon kende zal blij zijn dat die dood is.

Niet te verwarren met de blijheidsspeer die juist alle blijheid opslorpt.

Als je geraakt wordt door beide speren tegelijkertijd wordt je gevoelloos.

De Kili-theorie - door anonieme gebruiker:81.70.248.192[edit]

Eb en vloed is een zeer speciale vertoning van de kunst van de vissen. Eb staat voor Ebbus en Vloed staat voor vloedius. Dit zijn de twee grondleggers van de Kili-theorie. Zij leefden in de middeleeuwen op de maan, en waren dat wat we nu goudvissen noemen. Eigenlijk zijn goudvissen dus buitenaardse wezens, die bijzonder angstaanjagende krachten bezaten. Ze konden van de maan op de aarde springen.

Hun nakomelingen uit deze tijd op de aarde, bezitten ze nog wel, maar door lange onderdrukking in kleine vissenkommetjes konden goudvisjes niet meer groeien. Ze konden hun krachten pas gebruiken als ze groter waren dan 14,205 cm, maar ze hadden op aarde geen kans om te groeien. Hun gaven konden dus ook niet ontwikkeld worden. De rare goud-oranje kleur van de vissen, is dan ook te verklaren met de wetenschap dat deze wezens buitenaards zijn.

Terug naar de Kili-theorie. Nu komt er een stukje geschiedenis. Ebbus en vloedius waren een verliefd stelletje vissen, die leefden op de maan. Zij waren, samen met de broer van Ebbus, de enige vissen die over waren op de maan, na een verschrikkelijke metoriet-inslag. Na de meteoriet-inslag, heeft de broer van Ebbus vloedius gered. Na deze dappere redding was Vloedius opslag verliefd op hem. Ebbus ging bijna dood van liefdes verdriet, en besloot zelfmoord te plegen. Hij maakte zich los van de maan, of anders gezegd: hij sprong met zijn domme kop van een ronde bal die niet eens een einde had. Ja, de maan was niet plat he. Ebbus kwam gek genoeg in de zee op aarde terecht. Van pure ellende begon Ebbus met het leegdrinken van de zee. Gelukkig zag Vloedius net optijd dat Ebbus wegwas, en sprong ook van de maan. Op dat moment begon Vloedius huilen. Tranen van nakomelingen dropen over haar schubben. De kleine visjes vulden de zee weer op, en toen Ebbus dit merkte stopte hij met drinken en realiseerde hij zich dat hij niet meer alleen was.

Helaas hebben deze nakomelingen een kort leven, in tegenstelling tot Ebbus en Vloedius. Een paar keer per dag stertf de helft van de nakomelingen. Ebbus wordt hier elke keer weer emotioneel van, en drinkt van verdriet (hij is een waterholist) Vloedius komt hier na een paar uur achter en huilt om haar man, tranen van nakomelingen. Als Ebbus dat ziet stopt hij met drinken.

Soms sterven alle visjes, Ebbus word dan zo verdrietig dat hij extra veel drinkt. Soms ziet vloedius het niet meer zitten en dan huilt zij extra lang, de nakomelingen zijn dan springvisjes, deze springvisjes gaan langzaam weer dood zodat het normale ritme weer hervat word.

In het dagelijks leven gaat dit proces nog steeds door. Elk schrikkeljaar gaan Ebbus en Vloedius aan wal, naar het Kili-eiland. Daar aanbidden zij de maan die hun hier gebracht heeft op deze invloedrijke en belangerijke plaats op aarde.

Je kale! - door Gebruiker:82.92.73.193[edit]

Je kale! is een verwensing die sinds kort in Nederland, meerbepaald in Amsterdam, door jongeren veel gebruikt wordt. De inhoudelijke betekenis van dit scheldwoord was aanvankelijk niets, tot een zeer slim persoon op het idee kwam "Je kale" gelijk te stellen met de heer D. J. de Jong, scheikundeleraar aan het Cartesius Lyceum Amsterdam te Amsterdam. Hieruit zijn nog andere scheldwoorden die verwijzen naar personen voortgevloeid, te weten:

  • Je besnorde - de heer W. F. Bohác, leraar Duits aan het Cartesius Lyceum Amsterdam
  • Je besikte - Vince Deosarran, leerling aan het Cartesius Lyceum Amsterdam
  • Je bejaarde - Master Yoda, uit de Star Wars-films
  • Je behaarde - Chewbacca, ook uit de Star Wars-films
  • Je bebaarde - Sinterklaas
  • Je bebaggerde - MagicMitta, een character dat iemand in de MMORPG MapleStory gemaakt heeft.

Omdat de opmars van Je kale tegelijk viel met een herinnering die de eerste gebruiker ervan had aan zijn basisschool, waar mensen, tot grote hilariteit, het woord behaardentehuis (i.p.v. bejaardentehuis) gebruikten, ontstonden er ook verwensingen met tehuizen erin, nl.:

  • Je bejaardentehuis
  • Je behaardentehuis
  • Je kalentehuis
  • Je besnordentehuis
  • Je besiktentehuis
  • Je bebaardentehuis
  • Je bebaggerdentehuis

Ook kunnen deze in combinatie met adjectieven gebruikt worden om de betekenis te versterken, bv. Je bebaggerde kalentehuis! of Je besnorde besikte behaarde bebaardentehuis!

Noot: Ook het woord beäfrode is meerdere keren gebruikt, maar nog niet als scheldwoord erkend.

Nog een noot: Men overweegt sinds kort sterk de woorden beäfrode en bejointde officieel als scheldwoord te erkennen!!!

Vlinderdas - door Gebruiker:Gangetje[edit]

thumb|250px Een Vlinderdas is een soort Das die 's zomers achter vlinders aan zit. Deze dassen worden dan nogal vaak door een hond gevangen, omdat ze steeds omhoog zitten te kijken naar de vlinders in plaats van om zich heen.

Saltplanet - door anoniem 213.10.212.35[edit]

Deze planeet is voornamelijk van zout; als je naar deze planeet op vakantie gaat, is het dus niet erg als je je keukenzoutvaatje vergeet. Nou ja; is buitenaards zout wel eetbaar?

Knuffelolifant (auteur 80.61.96.179)[edit]

Een knuffelolifant is een knuffel in de vorm van een olifant, hij is heeeeeeeeeeeeel lief. Een olifant is een meestal grijs dier met grote flaporen en een klein staartje maar een hele grote slurf. De knuffel en het beest kun je vinden in Afrika, Azië en andere landen. Een tijdje geleden is er een film uit gekomen: Winnie de Poeh (poebeer) en de lolifant. Deze is roze. Een lolifant bestaat niet in het echt. Ook in Lord of the Rings komt een dier met slachttanden voor dat op een olifant lijkt, dit is een elefaunt.

Nog niet bestaand artikel[edit]

Zie Wikipedia:Humor en onzin/Nog niet bestaand artikel

Valkuiluil[edit]

Zoals een ieder weet zijn Valkuilen een normale soort uil die vaak wordt aangezien als de bouwer van valkuilen. Helaas voor dit dier is deze beschuldiging onwaar daar deze valkuilen juist worden veroorzaakt door de minder bekende valkuiluil. De valkuiluil is een zelfzame uil die valkuilen achtervolgt en probeert (met succes) om deze een slechte naam te geven. De reden hiervoor is onbekend, algemeen wordt aangenomen dat het om een oude familievete gaat.

Stadsomroeper[edit]

stukje NE. maar zonde om weg te gooien

Een volledige geschiedkundige beschrijving over de Stadsomroeper of ‘Belleman’, waarschijnlijk op één na het oudste beroep ter wereld, is een praktisch onmogelijke zaak, alleen al omdat lectuur of historische beschrijvingen omtrent dit fenomeen ontbre-ken en de handel en wandel van deze stadsdienaar moeilijk kunnen achterhalen.

Maar met de weinige documentatie van mijn opzoekingswerk in archieven en op internet, hoop ik met deze informatiemap een duidelijker, zij het onvolledig, beeld schetsen van  : De Belleman !

Men kan een ‘Town Crier’ het best vertalen als ‘historisch nieuwsbrenger’. Het is geweten dat de oorsprong van die activiteit in het oude Griekenland terug te vinden is, waar in de tijd van oorlogvoering herauten uitgezonden werden om nieuwsberichten over troepenbewegingen, overwinningen en nederlagen over te brengen van het slagveld naar het commando en bevelen en orders op dezelfde manier teruggestuurd werden naar het front. Een van de beroemdste anecdotes daaromtrent is deze uit een van de belangrijkste veldslagen van Giekenland tijdens de Perzische oorlogen, namelijk deze van de Slag bij Marathon in 490 voor Christus, waar een ijlbode de overwinning van de Griekse soldaten moest gaan verkondigen naar Athene, 42 kilometer ver … te voet ! Vandaar de sportdiscipline…

Zo’n heraut kreeg dan eerder de titel van ‘stentorian’, naar de krijger Stentor, die vocht tijdens de Trojaanse Oorlog en van wie men zegde dat zijn stemgeluid op het slagveld het wapengekletter en geschreeuw van 50 man overtrof.

Stadsomroepers waren over het algemeen dan ook personen die een opleiding of scholing hadden genoten waardoor ze een bepaalde status hadden onder de gemeenschap : het feit alleen al dat hij kon lezen en schrijven, zorgde ervoor dat hij gerespecteerd werd. Oorspronkelijk waren die bodes aangesteld door hoog-geplaatste personen (Keizer, Koning, Gouverneur, Generaal,…) en handelden onder de hoge bescherming van zijn werkgever. Het was zelfs zo dat de doodstraf stond op het aanvallen of doden van een Stadsomroeper.

Vandaar het gezegde  : ‘Don’t shoot the messenger !’

In feite is ‘Belleman’ (of –vrouw) niet de juiste benaming voor de persoon die deze functie bekleed… De juiste aanspreektitel is Dorps- of Stadsomroeper (-ster), afgeleid van het Engelse ‘Town Crier’. Het afgeleide woord ‘bel’ in de naam verwijst naar het instrument dat gebruikt wordt om de aandacht te trekken van de omstaanders.

In de goede oude tijd, toen het merendeel van de bevolking nog ongeletterd was, en de huidige communicatiemiddelen (krant, tv, fax, radio, telefoon, internet,…) nog niet bestonden, was een stadsomroeper het middel om de bevolking op de hoogte te brengen van de gebeurtenissen in hun streek. De omroeper kreeg dan van de Gouverneur of het College van Burgemeester en Schepenen de opdracht deze berichten aan de plaatselijke bevolking te ver-kondigen. Met de perkamentrol onder de arm trok hij van openbare plek naar openbare plek om het reilen en zeilen van deze gemeenschap uiteen te zetten.


Daartoe beschikte de stadsroeper over een ‘roepsteen’, een podium of een roephuisje. In de meeste gevallen gebeurden de proclamaties vanaf het balkon of de trappen van het gemeentehuis. In ieder geval op plaatsen waar veel volk samenkwam… De marktdag of zondag (na de hoogmis) waren de ideale gelegenheden om berichten te roepen.


Het optreden begon steeds met belgerinkel, trommelgeroffel, trompetgeschal of het herhaaldelijk slaan op de gong, gevolgd door de roep “Aandacht ! Aandacht ! Aandacht !” of Hoort ! Hoort ! De berichtgeving eindigde met de woorden “ Elk zegge het voort !” En in Engeland was het gebruikelijk er “ God save the Queen !” aan toe te voegen.

De inhoud van de berichten kon over verschillende onderwerpen handelen, zoals het verkondigen van algemene of nieuwe plaatselijke wetten en reglementen, waaraan de bevolking zich diende te houden (strafmaatregelen, belastingen, handel,…). Ook belangrijke gebeurtenissen zoals speciale bezoekers, feestelijke samenkomsten of optochten, terechtstellingen,… werden vanop een openbare plaats afgeroepen. Later konden ook private instellingen, zelfstandige ondernemingen en gilden gebruik maken van de diensten van de Belleman en op aanvraag hun ‘reclame’ aan de burger laten overbrengen.

Steeds meer steden en gemeenten hebben opnieuw een officiele Stadsheraut, omroeper of Belleman in dienst. Ze brengen op een ludieke manier nieuwtjes van hun stad aan de burgers. Maar het hoeft niet lokaal te blijven. De Stadsomroe-per kan ook ‘uitgezonden’ worden om het wel en wee van zijn stad in andere gewesten te verkondigen. Hij kan zelfs ambassadeur zijn in het buitenland om het lof over zijn stad af te roepen.

In België hebben we Stadsomroepers (letterlijk Bellemannen) in Gent, Mechelen, Brugge, Diksmuide, Assenede, Temse, Dadizele, Ninove, Braine-le-Comte, Veurne, Kemseke, Zele en Izegem. En er zullen er nog volgen.

De Bellemannen van Gent hebben zelfs hun eigen ‘Orde van Bellemannen’. De Stadsomroepers kunnen zich ook aansluiten bij de ‘Gilde van Bellemannen van het Europese Continent’ en worden daardoor automatisch opgenomen in de rangen van ‘The Ancient and Honorable Guild of Town Criers’, een Engelse organisatie met vertegenwoordigingen over gans de wereld. Een omroeper kan voor diverse taken ingezet worden : officiële aankondi-gingen uitgevaardigt door de stad/gemeente, maar ook voor commerciële en private aangelegenheden wordt een ‘belleman’ ingehuurd. Op trouwfeesten kruipt hij in de rol van ceremoniemeester en kondigt de komst van het bruidspaar en hun gevolg aan en begeleidt hij de gasten van de receptie naar de feestzaal. Hij is een welkome gast op ceremoniële openingen van meetings of prijsuitdelingen, doet roepingen op officiële feestactiviteiten, komt verrassend uit de hoek op verjaarsdagsfuiven, gaat kroegentochten, parades en stoeten vooraf terwijl hij het programma afkondigt en ‘belt’ op openingen van winkelpanden en braderieën.

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werden er Verenigingen en Gilden opgericht om deze Stadsomroepers en Bellemannen samen te brengen om ervaringen en verhalen uit te wisselen maar ook om zich onderling met elkaar te meten in de ‘roep’. En zo ontstonden over de ganse wereld ‘Ordes’ en ‘Gilden’. Om er enkele te noemen : The Ancient and Honorable Guild of Town Criers The Loyal Company of Town Criers The American Guild of Town Criers The Canadian Guild of Town Criers The Honorable Guild of Australian Town Criers De Orde van de Bellemannen De Gilde van de Bellemannen van het Europese Continent…

… in 1999 ontsproten in de schoot van de Gentse Orde van de Bellemannen (gesticht in 1984 als antwoord op de AHGTC), die Town Criers van het Europese vasteland verenigt om al doende het cultureel-toeristisch patrimonium meer bekendheid te geven. De Gilde staat eveneens in voor het organiseren van wetenschappelijke, toeristische en recreatieve aangelegenheden (wedstrijden) oor haar leden en sympatisanten.

Op alle wedstrijden vertegenwoordigt de Belleman zijn stad of gemeente. Hij maakt hierbij publiciteit over de cultuur en het toerisme in zijn streek en verspreid folders aan de plaatselijke toeschouwers.

Deelname aan Europese of Wereldkampioenschappen worden gesponsord door zijn stad, meedoen aan gelegenheidswedstrijden op zelfinitiatief zijn voor eigen rekening. De verworven trofee wordt dan feestelijk aan het Stadsbestuur overgedragen.

Deelnemen aan kampioenschappen, alsook het zelf organiseren van ‘roep’-wedstrijden, is gebonden aan een heel pak reglementeringen. Maar dat is een dossier apart.

Wat is er nu correct : Bellenman of Belleman ?

Even een taaloefening. Om te beginnen is zowel bellenman als belleman verdedigbaar. Misschien liggen de Bellemannen zelf er niet wakker van, maar de tussen-n in hun functienaam zorgt dan wel voor een probleem. We kunnen er immers twee regels op toepassen, omdat we het eerste deel (bellen) kunnen beschouwen als zelfstandig naamwoord, maar ook als een werkwoord. Wanneer we het eerste deel als een zelfstandig naamwoord BEL opvatten, moeten we BELLENMAN schrijven, te parafraseren als ‘de man met de bel’. BEL heeft immers alleen een meervoud op –en, en dan moeten we een –n schrijven in samenstellingen.

Als we het eerste deel als het werkwoord BELLEN (een bel laten rinkelen) beschouwen, zegt de regel dat we geen tussen-n schrijven : BELLEMAN, te parafraseren als ‘de man die belt’.

Op basis van de officiële regels zijn BELLENMAN en BELLEMAN dus allebei aanvaardbaar…

Wil je meer te weten komen over Town Criers, Bellemannen, Crieurs Public of Stadsomroepers, dan vindt men op het internet tal van informatie als je voornoemde termen via de zoekprogramma’s Google of Altavista gaat opzoeken.

Individuele Town Crier sites, wedstrijdverslagen en fotoreportages van meetingen en kampioenschappen in binnen en buitenland, wedstrijdreglementen, de specifieke taken van de Belleman in detail uiteengezet, de diverse stijlen in klederdracht,… enz, enz.

Hier alvast enkele links om u op het goede spoor te zetten…


www.towncriers.be www.londontowncrier.co.uk www.ekb2004.be/info/infodex.htm www.geocities.com/chacherry3/JohnKarsten_TownCrier.html?1014173869970 www.scottishtowncrier.com http://groups.msn.com/WorldTownCrierRegistry/towncriertalk.msnw

Lange woorden[edit]

Hippopotomonstroquippedaliofobie is angst voor lange woorden. Anonieme bijdrage op 10 aug 2005 15:14 (CEST)

All Grown Up[edit]

Alle growm up is een programma dat een programma is. Logisch toch. - Anonieme bijdrage op 22 augustus 2005


Dirk[edit]

Algemene Info: Als men in Nederland het heeft over Dirk dan heeft men het vaak over een vriend een broeder of zelfs hun Huisdier. Wat veel mensen in Nederland niet beseffen is dat Dirk erg populair is onder het gewone publiek, denk zelf maar eens aan de naam dirk en beeld je er een persoon bij in, dan denkt u vast aan een aardige zachte en vaak vriendelijke jongeman man met hamsterwangetjes en rode wangetjes.

Dirk and stufff: Wat nog meer kenmerkend voor een dirk is (geld natuurlijk niet voor alle dirken) is de sociale kring waar hij in leeft, namelijk nogal onrustig een dirk heeft meestal veel vrienden en is geleifd bij het grote publiek en daarom maakt hij nogal eens foute vrienden, nog meer kenmerkend is, dat een dirk vaak gesteund wordt(als hij nog op school zit) door een leraar, vaak geeft die leraar dan aardrijkskunde, verder is dirk erg populair onder de vrouwen in onze samenleving die meestal als boter in zn handen smelten door zn natuurlijke charmes en zijn aanstekelijke lach.

Geef de dirken een kans: Als u nu in de buurt een dirk heeft wonen of je kent dr een. praat dan eens met een dirk en u merkt een wereld van verschil, dirk, is meestal een erg alwetend persoon en dus makkelijk om mee te praten, dus neem hem eens mee voor biertje (houden de meeste dirken van) en geniet van zn aanwezigheid.

Bron: pagina aangemaakt door een anonieme gebruiker. Niet echt encyclopedisch, maar zonde om zomaar te verwijderen

GAGA[edit]

Geachte bezoeker,

U heeft het woord GAGA ingetoetst...

Gaga is in de eerste plaats een soortement van synoniem voor geschift, paranoïde, licht dementerend, geschift, licht dementerend, paranoïde, geschift, en dergelijke meer... (zoals geschift)

Echter GAGA is nog veel meer dan dat: GAGA is namelijk ook de afkorting van het licht debiele initiatief gekend onder de naam "Gents Alternatief voor Geschiedkundig Afgestudeerden".

Officieel zijn we ontstaan tussen pot en pint uit een bende oude zakken van de Vlaamse Geschiedkundige kring. Officieus ook.

Surf eens naar onze website en je zal meer vragen krijgen dan je antwoorden lief bent! Met dank aan 213.118.139.132

P.E.M.[edit]

Deskundige uitleg door Julian:

"PEM is een afkorting voor een type elektronenmicroscoop waarin de laatste twee letters voor electron microscope staan." Naar verluid zou p voor ofwel penis staan, voor het onderzoek naar minuscule penissen, oftewel voor punthoofd om te bewijzen dat iedereen een punthoofd heeft.

Microschoft[edit]

Door 80.242.32.51: --- Een microschoft is een akelig klein pestventje. Hij leeft van het slaan op rode knoppen en eten van roze koeken. Er zijn microschoften die een bedrijf opgericht hebben: Microsoft. Deze microschoften hebben door de andere bedrijven uit te schakelen het grootste deel van het leven van de gebruikers van windows verpest, doordat ze zoveel fouten expres erin hebben gemaakt, zodat de meeste gebruikers 79% van hun tijd besteden aan het repareren van de computer, waarvan blijkt dat hij het gewoon doet. Het bedrijf Apple Computer heeft al ontdekt dat Microsoft door microschoften gerund wordt, en zij zijn bezig met het uitschakelen van windows, zodat er geen mensen meer gepest worden. ---

WikiLeesBot[edit]

De WikiLeesBot is een robot die wikipedia-artikelen leest. De robot werd in september 2005 ontwikkeld omdat er de voorafgaande maanden steeds meer artikelen automatisch door andere robots werden aangemaakt. Het ontwikkelen van de WikiLeesBot is onderdeel van de laatste stap in de automatisering: Bij het ontwikkelen en het gebruik van wikipedia zijn totaal geen menselijke handelingen meer noodzakelijk. Waar mensen mogelijk weerstand kunnen hebben tegen door robots aangemaakte artikelen, bijvoorbeeld doordat creativiteit of inspiratie in de artikelen ontbreekt, ze voornamelijk bestaan uit tabellen, of te summier zijn, zal de WikiLeesBot deze artikelen met plezier blijven lezen, en zelfs random in de overlegpagina's van de artikelen positieve opmerkingen plaatsen zoals "Dit is precies de informatie die ik nodig had!", "Interessant artikel!", "Dit is een heel nuttig artikel voor mijn verslag". De robot kan momenteel artikelen in de volgende talen lezen: Deens, Italiaans, Pools, Nederlands en Engels. Om de bot ook menselijke trekjes te geven, drinkt WikiLeesBot ook af en toe wat bier of koffie in de Kroeg, en plaatst er zo nu en dan wat vage opmerkingen als "Vinden jullie wikipedia ook zo traag vandaag?" en "Waar vind ik ook alweer richtlijnen over het maken van een nieuw artikel?" Als er discussies plaatsvinden over robots, zal WikiLeesBot ook algemene opmerkingen plaatsen in te trant van "Ik vind die bots toch wel erg handig, hoor!" en "Dankzij die robots hebben we straks een van de grootste wikipedia's". Het vertrek van alle robofobe wikipedianen heeft deze ontwikkeling in gang gezet.

Zie Wikipedia:Humor en onzin/Bottipedia

Asg796-gasfsyroeTHaegrh[edit]

Zie Wikipedia:Humor en onzin/Asg796-gasfsyroeTHaegrh.

Lohipedia, de trage encyclopedie[edit]

Hierbij wil ik even reclame maken voor een onbekend maar succesvol openbronproject: Lohipedia, de trage encyclopedie, die iedereen, van vlees en bloed of op transistors, met of zonder aanmelding, kan bewerken.

Er zijn Lohipedia's in meer dan 200 talen. Lohipedia is afgeleid van het Hawaïaanse woord lohi, dat "langzaam" betekent. Die naam is bewust gekozen vanwege de lange tijd die het opvragen van een pagina, het openbreken van een artikel en het opslaan van een bewerking innemen. Er is een kleine verwantschap met de wiki, maar in de snelheid zit het verschil.

In de traagheid van Lohipedia zit ook haar kracht. Doordat het vaak niet werkt treffen de schrijvers elkaar op irc, wat het wel naar behoren doet. Daar hebben zij het heel gezellig en zo heeft de Lohipediaan gemiddeld een beter humeur dan de gemiddelde subscriber van fora en wiki's.

Een eigenaardigheid van Lohipedia is dat vele zogenaamde Wikipedia's gedurende een steeds toenemende tijd Lohipedia's zijn.

Als u mee wilt doen, dan kunt u nu uw gang gaan: Klik op bewerk en vijf minuten later ziet u de brontekst open en bloot voor u liggen. Misschien kunt u ook nog uw wijzigingen opslaan. Lohipediaanse Hapsnurker 25 sep 2005 00:42 (CEST)

Hebban olla vogala[edit]

Op de pagina van de oudste Nederlandse zin stond ook vermeld:

De laatste Nederlandse zin werd in 2006 geschreven tijdens de vogelgriep-pandemie die een einde maakte aan dit roemloze, aan friet-met-frikandel-verslaafde volk:
Hebban olla vogala influenza bigunnan hinase hick ande tu

Jakstangen[edit]

Jakstangen is het in burgerlijke taal verspreiden van onnuttige, niet bruikbare en doelloze informatie via ieder willekeurig medium. In professionele sferen zal Jakstangen niet zo snel voorkomen, omdat men veelal zal spreken van een pleonasme. Opmerkelijk is het dat Jakstangen wereldwijd in haar oorspronkelijke uitspraak of term gehanteerd wordt. In Scandinavische landen komt men sporadisch verbastering van Jakstangen tegen. "Jekstengen" is een algemeen gebruikte term in deze landen.

Waar ligt de oorsprong van Jakstangen?

Uit onderzoek is gebleken dat Jakstangen zijn oorsprong heeft liggen omstreeks 700 voor Christus. Toen bij de mensen in deze periode conflicten ontstonden als gevolg van menselijke afgunsten en natuurlijke reactie, werkte de medemens in op de situatie van de ander door deze te gaan stangen via het jak. Na verloop van tijd noemde men dit fenomeen het uiteindelijk Jakstangen.

Is Jakstangen dan een afwijking?

Dit is niet eenvoudig te beantwoorden. De natuurlijke balans in de mens die een vorm van Jakstangen zou kunnen genereren of opwekken, bagataliseert niet de kansfactor tot een medische afwijking. Waarom zal dan Jakstangen niet onbeperkt zonder enige vorm van implicaties benut kunnen worden? Het antwoord op deze vraag is niet af te leiden uit puur en alleen het gedrag.

Wie 'gebruikt' Jakstangen?

Zoals eerder genoemd is Jakstangen in burgerlijke taal onvermijdelijk. Daarom wordt dit begrip door velen gehanteerd ter verduidelijking van expressies. In sommige landen waar de status niet belangrijk is en cultuur geen waarde heeft, komt Jakstangen veelvuldig voor. Niet alleen wordt Jakstangen mondeling toegepast, ook via internet, fax en mobiele telefoons, zelfs via Telex.

Een subjectieve casu

Zal als gevolg van het Jakstangen een mens reageren door onwetendheid? Niets zal hier de bevestiging van oproepen als een duidelijk voorbeeld van deze website waarvan de onwetendheid der lezer een afwijzende attitude zal aannemen. Deze berust op de schaduwkant van het Jakstangen. Kent men de materie niet? Dan is het kenmerk bevestigd en zal het Jakstangen zich bewijzen. Stof tot nadenken waar immers het Jakstangen haar oorzaak in heeft liggen. Materie heeft tijd en begrip nodig. Zo ook het Jakstangen. Berust de kwestie in functie van tijd en de materie zal het intense begrip oprecht laten benutten.

Is Jakstangen educatief?

Doordat men weet dat iedere situatie in zijn/haar omgeving kan resulteren in relatief besloten bevanging (het Jakstangen), is de waarde van het Jakstangen zonder twijfel educatief. Immers, wat was er eerder.. de kip of het ei? Zonder enige vorm van twijfel kan bevestigd worden dat Jakstangen een bijdrage levert aan corpus educatie. Echter, zonder enig inzicht wat de essentie is van een lering, heeft het Jakstangen geen toegevoegde waarde door gebrek aan begrip. De les waaruit gebeleken is wat waarheid is, heeft bij velen hoofdpijn en twijfels in het leven geroepen. Deze waarde kan en mag niet onderschat worden. Intelligentie kan pas haar nut tonen op momenten waarop de studie van haar doel de ontwikkeling heeft onderworpen aan essentiele intentie.

Wie heeft voor het eerst Jakstangen ontdekt?

Zoals eerder omschreven reikt het ontstaan van Jakstangen naar eeuwen geleden. De poolse Fysicus "Gerard Essenberg" heeft kort na de eerste verstaving in 1829 in Tafmenistan voor het eerst kennis gemaakt met Jakstangen in haar huidige vorm. (Veel encyclopedieen spreken over een eerste verstaving in 1828, maar dit was in 1829. In Tavenhorde was een in kern niet herkenbaar geval van Jakstangen genoteerd, red.) Dhr. Essenberg omschreef het fenomeen niet als religieus maar beleefde dit uit pure enthousiaste overweging die de essentie van het huidige Jakstangen duidelijk kon onderscheiden. Een sobere, maar feitelijk onomstootbaar bewijs zonder zich hieraan te onderwerpen vanuit een neutrale attitude was het voor Dhr. Essenberg direct te plaatsen. Pas in 1834 werd Gerard Essenberg onderscheiden bij de vrije Universiteit Expandius in Tafmenistan voor zijn bijdrage aan de World Economics of Science and Education. zijn Ph.D kreeg hij zonder studie door bijdrage van Jakstangen.

Jakstangen tijdens economische recessie

In tijden van misere, oorlog of economische recessie is het Jakstangen in grote omvang waarneembaar. Jakstangen is immers ontstaan in een tijd van wanhoop zonder intra-intentie; de maatschappij heeft haar gevormd waardoor zonder verder enig besef waarbij de mens een overheersende factor is geweest als stimulans voor de ontwikkeling. In de situatie waarbij een crisisgeval zich voordoet of een wanhoopsituatie overhand neemt, zal de werkzaamheid van het Jakstangen op de voorgrond treden. Vergelijkbaar met de verstaving uit 1829 in Tavenhorde heeft het regerend metadeel de conclusie getrokken de eerste overdracht tot zich te nemen. Iedere regent trachtte door te steken zodra het Jakstangen ook maar enige vorm van aanwezigheid toonde. In onze wereld is het helaas onmogelijk om het Jakstangen in een doofpot te stoppen. Men zal ermee moeten leren leven wat helaas voor enkele personen een levenspad kan betekenen. Vergelijkbaar met een geloof, boeddhistische filosofie of wetenschappelijk bewijs kan dit feit niet onder stoeven of lades geschoven worden.

Gorki[edit]

Onder "Gorki kan zijn":

  • Een knalgroen monster dat in de bergen woont

Kokosnoot[edit]

Hoe een kokosnoot openmaken
Als je een kokosnoot gekocht hebt ziet hij er eerder vies en onbereikbaar uit. Daar moet iets aan gedaan worden.

  1. doorboor met een spijker en hamer twee van de drie donkere stukken (ogen) van de kokosnoot. Giet de melk uit in een kommetje of glas.
  2. Leg de kokosnoot op een harde ondergrond (ik raad aan om de activiteit naar buiten te verplaatsen om geen tafelbladen te vernielen. asfalt of stoep werkt beter.) en slaag met een hamer op de schil tot hij breekt. of Zaag de kokosnoot doormidden d.m.v. een sterke zaag. (IJzerzagen werken het beste.)
  3. Snij of scheur het vruchtvlees uit de schil en snij met een fijnschillertje de bruine rand weg.

Zo, nu is de afstotelijke bruine noot eetbaar gemaakt.

Andere mogelijke methode: Gooi de kokosnoot uit het (open) raam van een flat op de zevende verdieping of hoger. (cfr. de song "Gooi een noot door je raam vannacht" van Rob de Nijs). Let wel: lagere verdiepingen zijn gevaarlijk wegens het terugkaatsen van de noot in een ruit op de gelijkvloerse verdieping; hogere verdiepingen verkleinen de kans dat je de kokos nog van het trottoir krijgt gekrabd.

Overigens kan je de afstotelijke bruine noot ook bewerken voor decoratieve doeleinden middels een vlakschuurmachientje. Na een kwartiertje heb je een mooie gladde noot die je bij nachtelijke trek alsnog door het raam kan flikkeren.

boektang[edit]

Een boektang is een bibliothecaresse die zodanig verknocht is aan boeken, dat zij hier letterlijk en figuurlijk onafscheidelijk van is.

De boektang zal diverse malen per dag een boek omarmen en zeer stevig tegen zich aandrukken. Er zijn gevallen bekend van boektangen, die dag in dag uit een boek tegen zich aangedrukt houden, en hierbij fulmineren tegen elektronische media zoals het internet, die zij zien als vijand van het geschreven woord.

Paradoxaal genoeg gaan jaarlijks veel incunabelen verloren door boektangen, aangezien de werken niet bestand zijn tegen het fysieke geweld hiervan.

Men heeft wel voorgesteld, boektangen door middel van kietelen ertoe te bewegen, het boek dat zij vasthielden los te laten, maar in de praktijk blijkt het in horizontale en verticale richting bewegen van een hamer tegen de tang het meest effectief te zijn om deze los te krijgen.